Descripción
Houbo como unha brisa previa ?así son os segredos?, un nacemento na parte dunha tarde a soas apracible ao recordo. A herba e a roca estaban moi preto, formando parte de min, que, nese momento, asistía a unha cerimonia do vivir,
asombrado polo agasallo... e naceu a nube
(Alí abaixo, tan amplo coma o descoñecido, o mar)
No aire apareceu un fío branco que foi crecendo, tomando dimensións, forma de nube. E aí quedou suspendida un momento, antes de iniciar un camiño sen rumbo, o mesmo que o do mirar
